Η κρίση στο δρόμο μας

Στην εποχή της απομυθοποίησης των πάντων, λίγα καινούρια μένει να πει ή να γράψει κανείς. Δημιουργία εκ του μη όντος δεν υπάρχει. Αν όμως εκείνο που θα επιλέξουμε να δημιουργήσουμε, κατασκευάσουμε ή ανα-κατασκευάσουμε πηγάζει από μέσα μας βαθιά, αν έχει σκοπό ανιδιοτελή και είναι αυθεντικό, δεν το επηρεάζει κανενός είδους κρίση.

Απλά συνεχίζουμε να κάνουμε τη δουλειά μας και να προχωράμε κοιτάζοντας ούτε δεξιά ή αριστερά και προπαντός όχι πίσω, μόνο μπροστά. Αυτό κάνουμε από την πρώτη μέρα της λειτουργίας του ηλεκτρονικού περιοδικού ψυχολογίας «Ψυχο-γραφήματα» μαζί με την ομάδα μας κι εσάς τους αναγνώστες μας συν- ταξιδιώτες.

Με την έναρξη της νέας e-σεζόν επιστρέφουμε:
Σκεπτόμενοι, αλλά όχι σκεπτικοί.

Έτοιμοι ν’ αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, αλλά όχι απαισιόδοξοι.

Αισιόδοξοι, αλλά όχι αιθεροβάμονες.

Υποψιασμένοι, αλλά όχι καχύποπτοι.

Με λιγότερα χρήματα στην τσέπη, αλλά περισσότερες εμπειρίες στο πνεύμα.

Ας μην ξεχνάμε ότι η κρίση έχει πολλές έννοιες. Δύο απ’ αυτές είναι (σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, Γ’ έκδοση):

1. η ικανότητα του ανθρώπου να εμβαθύνει λογικά και να καταλήγει σε ορθά συμπεράσματα
2. η διατάραξη της ομαλής πορείας μιας διαδικασίας, η κακή λειτουργία ή η έμπρακτη αμφισβήτηση καθιερωμένων (δομών, αξιών, θεσμών κλπ)

Βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν, αλλά στο τέλος επιλέγουμε τη φωτεινή. Μόνο το φως μπορεί να μας δείξει το δρόμο, αρκεί να είμαστε πρόθυμοι ν’ αντιμετωπίσουμε με θάρρος οτιδήποτε βρεθεί σ’ αυτόν, όμορφο ή άσχημο ή μάλλον προπαντός το άσχημο. Αν η κρίση βρέθηκε στο δρόμο μας με οποιαδήποτε μορφή ας θυμόμαστε ότι δεν υπάρχουν μόνο οι μονόδρομοι. Ένας δρόμος μπορεί να είναι και διπλής κατευθύνσεως.

Δήμητρα Διδαγγέλου,
Δημοσιογράφος- Ψυχολόγος