Διηγήματα on line
Που πάνε τα ρολά όταν ανεβαίνουν;
Διήγημα
Γράφει η Δήμητρα Διδαγγέλου «Πηνάο» γράφει το ταμπελάκι πάνω μου, Καραγιώργη Σερβίας και Βουλής, ένα σούρουπο ακόμη, την ώρα που τα ρολά μπροστά στις βιτρίνες των καταστημάτων ρίχνουν τον ιστό τους το ένα μετά το άλλο και περιμένουν το ξημέρωμα να εξαφανιστούν και ν’ αρχίσω ν’ αναρωτιέμαι πάλι που πάνε όταν ανεβαίνουν, την ίδια στιγμή [...]
Η προσπάθεια
Γράφει ο Κυριάκος Χαλκόπουλος Την ίδια την πτώση δε τη θυμόμουν. Θα πρέπει να είχα πέσει, τούτο ήταν λογικό, αφού βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό χώρο, ξαπλωμένος, το σώμα μου πονούσε, και ψηλά, πολύ ψηλά, φαινόταν ένα φωτεινό άνοιγμα. Αφού σηκώθηκα, διαπιστώνοντας ότι ευτυχώς δεν είχα υποστεί, όσο μπορούσα να το διακρίνω αγγίζοντας όλο μου το [...]
Το κάλεσμα
Γράφει η Ελένη Κοφτερού Βιαζόταν να προλάβει τον υποδιευθυντή της τράπεζας επειδή έκλειναν νωρίτερα λόγω ημιαργίας. Πήγαινε συστημένος από ένα φίλο του μήπως καταφέρει να διαπραγματευτεί το στεγαστικό του δάνειο, δηλαδή να μειώσει τη δόση, με την προϋπόθεση – αυτήν την προϋπόθεση η Τράπεζα κι όχι αυτός την είχε ορίσει – ν’ αυξηθούν τα χρόνια [...]
Μια πατρίδα για τον Σεργκέι
Ήθελα να μιλήσω αλλά δεν τολμούσα. Πίστευα ότι έτσι συμβαίνει στα δύσκολα κόλπα, ο αδύναμος χάνει πάντα. Έκανα να ψιθυρίσω μια λέξη. Δεν μπόρεσα. Ξαναπροσπάθησα. Ο μόνος ήχος που ακούστηκε ήταν οι ρόδες των ποδηλάτων πάνω στον κακοτράχαλο δρόμο. Στη σειρά ποδηλατούσαν όλοι, πότε προσπερνούσε ο ένας, πότε ο άλλος. Τελευταίος ακολουθούσε ο Άκης. Έτρεχαν [...]
Δεσμοί αίματος -Δυο φορές γυναίκα
Γράφει η Άννα Κουρουπού Ο μύθος είναι πάρα πολύ παλιός. Χάνεται στα βάθη των αιώνων, ανάμεσα σε βουνά και πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης. Εκεί που έκανε την παρθενική του εμφάνιση ο πρώτος Δράκουλας. Φυσικά είπαμε, είναι μύθος. Τα βαμπίρ των ψυχών όμως, είναι υπαρκτά. Ζουν ανάμεσά μας. Δίπλα μας. Υπάρχουν γύρω μας. Πολλές φορές κοιμόμαστε [...]
Η γέννηση ενός Ποιητή
Γράφει ο Βασίλης Παλαμάρας -Τί είναι η ζωή μου, ρε; Ούτε σ’ αυτό, δε μπορεί κανείς απ’ τους αυτόκλητους σωτήρες σου, να απαντήσει. Οι περισσότεροι, είτε αρκούνται σε φιλοσοφικές αοριστίες, του τύπου “ένα μεγάλο ταξίδι προς τη γνώση”, είτε σε ρομαντικές αρλούμπες, όπως “η αναζήτηση του άλλου σου μισού”, είτε ακόμα στην δήθεν ευλαβική τους [...]
Λέξεις…(Σαν παραμύθι)
Γράφει η Ελένη Κοφτερού Πολλά βράδια κάθομαι στον υπολογιστή κι ανοίγω ένα κενό έγγραφο word για να ξεκινήσω τη θεραπεία μου με λέξεις… Οι λέξεις είναι καραμέλες γλυκές του πόνου, της ανίας της μοναξιάς. Μαξιλαράκια ανατομικά της κούρασης και φακελάκια καφέ ή τσαγιού τονωτικά που τα βουτώ στης οθόνης το αχνιστό νερό… Όταν δεν ξέρω [...]
Το λεωφορείο του νου
Διήγημα
Γράφει η Μαρία Κρητικού – “Σιωπή.. Βουβές εικόνες.. Κάτι σαν παράδεισος..” Από πότε άρχισα να νιώθω πως η κάθε φορά που μπαίνω σε λεωφορείο, είναι κι η πρώτη; Από πότε αυτό το βρομερό παμπάλαιο όχημα, μου μοιάζει με διαστημόπλοιο που με απαγάγει στα σκοτεινά και στα κρύα; Μια διαδρομή με το λεωφορείο πολλές φορές είναι [...]
Το Όνειρο
Διήγημα
Γράφει ο Γιάννης Φαρσάρης Από μικρός έβλεπε πολλά όνειρα. Από μικρός δεν πίστευε στα όνειρα. Τώρα, μεγάλος πια, εξακολουθεί να βλέπει πολλά όνειρα. Τώρα, μεγάλος πια, εξακολουθεί να μην πιστεύει στα όνειρα. Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν φοιτητής. Τα τελευταία τρία χρόνια ξυπνούσε αργά το μεσημέρι. Ξενυχτούσε μέχρι πρωίας χωρίς λόγο και αφορμή. Το μόνο [...]
Ένας αμαρτωλός άγιος είναι απλά υπερήρωας
Διήγημα
Γράφει ο Βασίλης Παλαμάρας Κάποιος θα υποστεί ένα αναπάντεχο ατύχημα και μια ανεξίτηλη ουλή θα μείνει να του θυμίζει εκείνη τη στιγμή, για όλη του τη ζωή. Πρόκειται, προφανώς, για μια εγκεφαλική λειτουργία, αυτή η αντανάκλαση της ανάμνησης, πάνω στο σημάδι της πληγής. Έχει όμως το ανθρώπινο δέρμα μνήμη; Ειδικότερα, μπορεί ένα τραγικό συμβάν να εμφανιστεί [...]
